วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน >>

นิยาย-เรื่องสั้น

ผมเกือบได้เป็น นักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

เรื่องสั้น : ภูเกรียงไกร หน่อรักมิตร : เขียน

ผมเกือบได้เป็น นักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว

» บทน้ำจิ้ม
» อดีตว่าที่นักแต่งเพลง
» ก้าวที่ไม่กล้า
» ก้าวที่ไม่กลัว
» บทเพลงในถังขยะ
» แสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
» ถึงที่หมาย
» เพลงแรก
» เพลงสุดท้าย

บทน้ำจิ้ม

    ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังหรือเปล่าก็ไม่แน่ ประวัติการแต่งเพลงของผมเริ่มขึ้น ตอนสัก ม.ศ.2 (มัธยมศึกษาปีที่ 2) แค่เพิ่งจะหัดเล่นกีต้าร์ก็ฉายแววเสียแล้ว ขนาดไม่มีกีต้าร์เป็นของตัวเอง

    ช่วงนั้นเริ่มหันมาฟังเพลงลูกกรุง หนีสายันต์ ศรชัย ไพวัลย์ ฯลฯ เจอสุเทพ ธานินทร์ ชรัมย์ ฯลฯ กำลังคลั่งชรัมย์ เทพชัยช่วงนั้น กับเพื่อนคนหนึ่ง ร้องได้ทุกเพลงของชรัมย์ อาศัยฟังจากวิทยุที่เรียกว่าทรานซิสเตอร์ หนังสือเพลงเล่มเล็กๆ ของชรัมย์พกติดตัวจนปกเปื่อยกันเลยทีเดียว

    แอบแต่งเพลงอยู่เงียบๆ คนเดียวแบบพี่เบิร์ดก็ไม่ปาน 2 เพลงรวด ตั้งใจว่าจะให้ธานินทร์ อินทรเทพร้อง เพราะธานินทร์ดังมากช่วงนั้น อันที่จริงของธานินทร์ผมก็ร้องได้ทุกเพลง

    ร้องอัดใส่เทปในห้องน้ำ ปิดเทอมใหญ่เข้ากรุงมุ่งสามแยกไฟฉาย เด็กบ้านอกคนหนึ่งแต่งตัวก็คงจะแบบบ้านนอกๆ ใครเขาก็คงรู้แหละ ไปหานักจัดรายการเพลงคนหนึ่งซึ่งฟังอยู่ประจำชื่อเทวัญ นามสกุลอะไรจำไม่ได้เสียแล้ว

    ติดตามฟังมานานจนรู้ว่าเขาอยู่ที่ห้องอาหารหนึ่งแถวปิ่นเกล้า ถือตลับเทปเปื่อยๆ บุกเดี่ยวเข้าไปถามหา พร้อมแจ้งความจำนงค์บอกเป็นแฟนรายการ

    ผมแต่งเพลงมา 2 เพลง อยากให้ธานินทร์ อินทรเทพร้องครับ ผมจะต้องทำอย่างไรบ้าง"

    ประมาณมาขอคำแนะนำ อยากให้เขาขอฟังเพลงใจจะขาด ประหม่า เคอะเขินบ้านนอกอย่างบอกไม่ถูก จำได้ว่าคุณเทวัญนักจัดรายการคนนั้นเขายังชม
ประมาณว่าเก่งนะยังเด็กอยู่เลยอะไรทำนองนั้น ทำไปได้...

คลิกอ่านต่อ »


เกี่ยวกับผู้เขียน »

แชร์ไปที่ไหนดี แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

"ถ้าการที่ได้ใช้ชีวิตในแบบฉบับของตัวเอง คือคำว่าประสบความสำเร็จ ความพอเพียงคือความสุขแท้จริงที่จีรังยั่งยืนเป็นหมื่นปี หมื่นๆ ปี ทั้งยาจก นักปราชญ์ ราชบัณฑิต ยากดีมีจน สองมือว่างเปล่าถ้าไม่ไขว่คว้าไว้ ก็เกรงว่าจะทุรนทุรายตายเปล่าเป็นแน่นอน..."

ข้อเขียน-บทความ »

» จินตนา แก้วขาว กราบเธอที่ดวงใจ
ชัยชนะของชาวบ้านไม่ได้อยู่ที่การยุติการก่อสร้างโรงไฟฟ้า แต่ชัยชนะของพวกเขาคือ สิทธิ์ในฐานะประชาชน

» ทะริด ตะนาวศรี คนไทยที่ถูกลืม
จะมีใครสักกี่คนที่หวนคิดคำนึงถึง ความบอบช้ำกล้ำกลืนของสายเลือดไทยผู้พลัดถิ่นเหล่านั้น และการถูกตราหน้าว่าเป็นพม่า จากผู้คนสายเลือดเดียวกัน

» ปู่เย็น ณ สะพานลำใย แห่งลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี
บั้นปลายชีวิตที่เลือกได้ของปูเย็น อาจจะไม่ได้หมายถึงใต้สะพานลำใยแห่งนี้ หากแต่น่าจะเป็นบั้นปลายชีวิตที่ไม่ยอมเป็นภาระแก่ลูกหลาน

» จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ (รวมงานเขียน)
» ฉายเดี่ยว (รวมงานเขียน)
» งูเขียว หางบอบช้ำ (รวมงานเขียน)
» ตีหัวเข้าบ้าน ตะคอกโลก ตีหัวหมา
» ผายลมนี้มีผลย้อนหลัง

» ได้แต่หวังว่า เราจะอยู่ร่วมกันได้บนโลกที่เปรียบเสมือนบ้านของเราใบนี้ ด้วยความรู้สึกที่ดีประดุจดั่งกินข้าวจากหม้อเดียวกัน
เพ้อพร่ำ รำพัน โดย : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ

» ขอเป็นตาแก่ขี้บ่นในหัวใจเธอ
» เมื่อคนขับรถปลอมตัวไปเล่นหุ้น (บันทึกการเล่นสด)
ทั้งหลายทั้งปวงเพียงเพื่อแบ่งปันประสบการณ์ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เรียนรู้ไปด้วยกันตั้งแต่ต้นจนจบ(หมดตูด)

นิยาย-เรื่องสั้น »

» ตำนานบันลือโลก
» บันทึกทรราชย์
» ผมเกือบได้เป็นนักแต่งเพลงชื่อดังเสียแล้ว
» ชีวิตเริ่มต้นอีกครั้งหลังเกษียณ
» แสนยานุภาพแห่งการรอคอย

บทกวี »

» ฝ่าเท้าเย้ยพิภพ
» ความทรงจำที่เศร้าหมอง
» ธรรมนูญนรก

สารคดี-ท่องเที่ยว »

» ลำปาง นครแห่งความสุข
» พาเด็กไปเลี้ยงแกะ (สวนผึ้ง ราชบุรี)
» ปั้นทรายโลก บูชาพระพิฆเนศ เมืองแปดริ้ว
» สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องลาว
» พิพิธภัณฑ์ช้างเอราวัณ
» เมืองโบราณ
» เสียมเรียบ นครวัด นครธม
» มาเก๊ามรดกโลก
» สะพายเป้ แบกกล้อง ล่องใต้
» ปายฝน ต้นรัก ปางอุ๋ง แม่ละนา 1864 โค้ง
» ตะลุยเมืองจำลอง
» จากจังหวัดที่เล็กที่สุดถึงเจดีย์ที่ใหญ่ที่สุด

สติ๊กเกอร์ไลน์
-สนับสนุนผลงาน
รายได้สมทบทุนยังชีพหลังเกษียณ-