Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

Love me love my dog

เอ็นดู  เขียน

                 สัตว์เลี้ยงของบ้านเรา
                    ที่บ้านของฉันเลี้ยงสัตว์กันหลายชนิด เป็นไก่ นก หมา  แต่สัตว์ต่างๆก็ผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาอยู่ใน การดูแล  เรื่อยๆ  มีสัตว์ชนิดหนึ่งล่ะ หมาไง…ที่มันเข้ามาผู้พันอยู่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตคนในบ้าน…หมา… ของที่บ้านเลี้ยงกัน มาหลายรุ่น   ไม่รู้กี่ตัวแล้วนะ ที่อยู่ด้วยกันมา
                   โดเรม่อน--เราเรียกมันว่า   “ไอ้ม่อน” มันเป็นหมาไทยสีดำ ดุมากเลยทีเดียว  ใครมาบ้านไม่ให้ ซุ่มให้เสียงล่ะ มันด็เดินเข้าไปหาน่องงามๆอย่างไม่ให้สุ่มให้เสียงเช่นกัน รู้อีกที ก็ได้ยินเสียงเข้าของน่องนั่นล่ะ
โดนกัดซะจมเขี้ยว…
                  เล่งฮู้ชง—เราเรียกมันว่า “ไอ้ชง” เป็นพี่น้องกันกับได้ม่อน ขนมันเป็นสีน้ำตาลนวลๆ แต่มันใจดีกว่า หน่อย   ไม่กัดสุ่ม 4 สุ่ม5  ไอ้ม่อนกับไอ้ชง อยู่กับครอบครัวเราตั้งแต่ฉันจำความได้   มันทั้งคู่ย้ายบ้านมากับเรา ด้วย ตอนที่มาอยู่บ้านเช่า   แล้วก็ที่บ้านปัจจุบันของเรา อยู่ได้สักพัก   ไอ้ม่อนมันซ่า..ออกไปนอนถนน มันไม่รู้หรอกว่าใครเป็นเจ้าของถนน   มันวิ่งข้ามถนนไป ข้ามถนนมา คนขับรถบันทุก ไม่ใจดีกับมันนัก  
ชนมันซะเละติดถนนเลย เกือบจำไม่ได้แน่ะว่าเป็นไอ้ม่อน   ที่รู้ก็เพราะปลอกคอที่ใส่นั่นล่ะ    เหลือไอ้ชงมันอยู่กับเราได้อีกพักใหญ่   ช่วงนั้นฤดูฝน พอดีพ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน   เราก็ไม่ได้ออกจากบ้าน   ไม่เห็นมันเลย   ข้าวมันก็ไม่มากิน ไม่รู้มันไปไหน จนพ่อกลับมา   เดินหามัน ก็เห็นแต่ซากและปลอกคอ   รถชนมัน 
ไปสู่สุคตจิ ซะแล้ว อีกไม่นาน ก็ได้หมามาใหม่อีกหลายตัว เราตั้งชื่อมัน ขึ้นต้นด้วย มะ – มะขาม มะขวิด  มะตูม  มะไฟ   แต่มะตูมกับมะไฟ มันอยู่ได้ไม่นาน มันป่วยตาย  หรือโดนยาเบื่อก็ไม่รู้สินะ   พ่อฝังหมาทุกตัวที่ตาย ไว้ใต้ต้นไม้ ให้เป็นปุ๋ย  ต้นไม่ที่บ้านเราเลยงามดี มะขามและมะขวิดอยู่นานหน่อย   ตัวมันผอมๆ หมาไทยเช่นเคย
หมาไทยมันเลี้ยงง่าย  อดทน จงรักภักดี มะขวิดมันน่ารักนะ ขนมันจะยาวกว่ามะขาม มันเป็นสีดำทั้ง สองตัว  มะขาม มันก็สมชื่อของมัน…เมื่อก่อน หลังบ้านเรามีต้นมะขามหวาน ออกฝักเยอะมาก จนต้องเก็บแจก หลายสิบกิโล กินกันจนหน้าจะเป็นมะขามซะให้ได้   พี่ขึ้นไปขย่มกิ่งให้ฝักร่วง เราคอยเก็บ กับพ่อและแม่   เก็บไปกินไป 


ช่วงหลังๆ  ฝักมันเริ่มหมด แต่เรา ก็ยังชอบกิน ไม่เบื่อ  พอจะมีฝักเหลือบ้างไม่มากนัก พี่ขึ้นไปเขย่ากิ่งอีก   ได้ยินเสียงมะขามหล่น ทางซ้าย แต่เราก็มัวเก็บที่มันหล่นใกล้ๆก่อน   เราเลยไปถึงตรงที่มะขามหล่อนช้าไป  ไอ้มะขาม  มันวิ่งไปถึงก่อน และมันก็มีสิทธิ์ก่อน มันกินมะขาม อย่างเอร็ดอร่อย  แถมคายเมล็ดออกมา น่าหมั่นไส้มันนัก  ทีนี้ก่อนที่จะให้พี่เขย่าก็ต้องไล่มันไปไกลๆก่อน   ไม่งั้น เราก็คง อดกิน…แล้วมะขาม กับมะขวิดก็โดนยาเบื่อ…ใครนะใจร้าย คงพวกขโมยล่ะ ชุมจริงๆ มันก็เป็นปุ๋ยอยู่ใต้ต้นมะขามนั่นแหละ
                      ถัดมาเป็นมะยม เพื่อนของพ่อให้มา เราเรียกมันว่ามะยม เพื่อให้เข้ากันกับ พวก มะ มะ ตัวก่อนๆ  แต่ที่จริงมันชื่อ ไอ้ติ๊ก  (ชื่อเหมือนเพื่อนเราเลย)   มันเป็นหมาลูกครึ่ง สีน้ำตาลอ่อน มันสวยจริงๆ
แต่มันโตแล้ว เลยไม่คุ้นกับพวกเรา มันหนีออกจากบ้าน    เราตามหามัน จนเจอแต่มันไม่ยอมกลับ   และเจ้าของบ้านนั้น เค้าก็เลี้ยงมันอย่างดี  เราเลยยกให้เค้าไป 
                     ไม่มีหมาที่บ้านอยู่พักใหญ่   ขโมยขึ้นบ้านฉัน 2 รอบติดๆกัน แต่มันไม่ได้อะไรไปนักหรอก   บ้านฉันไม่ได้เก็บสมบัติอะไรไว้   จะมีก็แต่ความอบอุ่นและห่วงใยกัน   ขโมยมันคงมองไม่เห็นหรอก   มันเลย ไม่ได้ไป แถมถูกจับอีกต่างหาก…สมพ่อกับแม่เลยหาหมามาเลี้ยง ก็ขอมาจากข้างๆบ้านแหละ 
ขอมาสองตัว ชื่อไทเกอร์กับลีโอ
                    ไทเกอร์เป็นหมาไทย สีน้ำตาลเข้ม มันซื่อๆ  มันชอบเล่นน้ำ ตั้งแต่เล็ก ตอนได้มันมา   มันลงไปในหม้อที่เราใส่น้ำไว้ให้มันกิน   พอมันโตมันก็ลงไปเล่นน้ำในวงปูนของพ่อที่พ่อเลี้ยงปลาหางนกยูงไว้  
จนพ่อต้องยกให้มันบ่อนึง บ่ออื่นๆ ต้องเอาไม้มากั้นไว้ไม่ให้มันลงไป
                     ลีโอเป็นพี่น้องกับไทเกอร์ มันตัวผอมมาก
ขนาดสักท่อนแขนได้ ตอนที่มันมา มันพึ่งจะหย่านมเอง   ลีโอเป็นหมาที่ค่อนข้างปราดเปรียว รู้หลบเป็นปีกรู้หลีก เป็นหาง เวลาทำผิด พ่อจะตี มันจะหลบได้ก่อนล่ะ ไทเกอร์เลยโดนไปเต็มๆซะทุกทีไป
                       ไม่นานนัก น้าชายก็เก็บหมาลูกผสมได้ตัวหนึ่ง   มีน้ำตาลเข้ม ตาสีเหลือง มันนั่งอยู่ข้างถนนที่น้าขับรถผ่าน มันคงตกมาจากรถเจ้าของมัน   น้าจอดรถรับมันให้ร่วมทางมาด้วย น้าเอามาไว้ที่บ้านฉัน เพราะที่บ้านน้า มีหมาอยู่แล้วเป็นฝูง   ตัวนี้พ่อตั้งชื่อมันว่า เติ้ด   (third)
แปลว่าที่สาม เพราะมันเป็นหมาตัวที่สามในบ้านตอนนั้น   และวันที่มันมาที่บ้านยังเป็นวันพฤหัส   (Thursday)
ที่บ้านเลยมีหมา 3 ตัว พ่อ&แม่เลี้ยงมันอย่างดี ซื้ออาหารเม็ดให้กิน เพราะกลัวว่ามันจะได้สารอาหารไม่ครบ   ซื้อยาเสริมกระดูกเป็นเม็ดๆให้มันกิน ตัวละเม็ดทุกวัน  แถมยังมีแป้ง โรยให้มันก่อนนอน เพื่อกันยุงและเห็บ 
อาบน้ำให้มันทุกอาทิตย์ แต่มันทำไมไม่ยอมอาบก็ไม่รู้ จนพ่อต้องเอาโซ่ล่าม และตี มันถึงยอม
มันพากันโตวันโตคืน   กินเก่งมาก…มันกินได้ทุกอย่างเลย ทุกอย่างที่คนกิน  มันเลิกกินอาหรเม็ด เพราะมันเบื่อ 
ให้อาหารเม็ดแล้วมันไม่ยอมกิน…นอกจากข้าวแล้วมันกินกล้วย มะยม มะขาม ผัก ขนม นมแช่แข็ง…
                        ไม่นานนัก ลีโอก็ออกจากรั้วบ้าน ตามน้องสาวไป มันถูกรถชน พ่อไปลากมันกลับมา มันยังพะงาบๆ  เตือนมันแล้วนี่   มันไม่ฟัง…ฉันมองมัน ค่อยๆหายใจอ่อนลงๆ น้ำตาไหล ไม่รู้จะช่วยมันยังไง
ได้แต่บอกให้มันหลับตานอนพักซะ…ลาก่อนนะลีโอ เจ้าหมาที่น่ารักและเรียบร้อยที่สุดในบ้าน
                         เหลือกันสองตัวแล้วนะทีนี้   พ่อพามันไปตอน มันจะได้ไม่ออกจากบ้านเวลาถึงฤด ผสมพันธุ์..มันเป็นขันทีไปซะแล้ว    แล้วมันก็อ้วนขึ้น    พ่อเลี้ยงมันแบบโหด..นิดหน่อย   พ่อดุมัน ตีมัน  ให้มันกลัว
มันจะได้เชื่อฟัง    ไม่ให้มันออกนอกถนนอีก   ก็บ้านติดถนนนี่นา ให้ทำยังไงได้  มันก็เชื่อฟังนะ ตอนเช้า พ่อจะเปิดประตูเอารถออก มันก็รู้..ไม่วิ่งตาม  มันพากันไปนั่ง อยู่บนเฉลี่ยงหน้าบ้าน   ส่งพ่อและแม่ไปทำงานตอนเช้า
จนเย็นนั่นล่ะ พอพ่อกลับมา   พ่อถึงปล่อยให้มันออกไปสักพัก แต่ไม่ให้ขึ้นถนน แล้วจึงเรียกมันเข้าบ้าน   ปิดประตู
                     เติ้ดเป็นหมาแสนรู้   คงเพราะมันเป็นลูกผสม  เลยฉลาดกว่าไทเกอร์   เติ้ดมันเป็นหมาขี้อิจฉา
ทุกครั้งเวลาที่ฉันเล่นกับมันทั้งสองตัว เติ้ดจะเอาตัวมัน ขวาง   กั้นไม่ให้เราเล่นกับไทเกอร์ได้…ร้ายจริงๆ  
แถมเติ้ด ยังไม่ค่อยกลัวพ่อ   มันเข้ามาในบ้าน คงเพราะในบ้านอากาศเย็นกว่า  มีอยู่วันหนึ่ง มันเข้ามานั่งอยู่ริมประตู   แม่อยู่ในครัว กำลังทำกับข้าวมื้อเย็น แม่ก็เฉยๆ ไม่ได้ว่าอะไรที่มันเข้ามาในบ้าน     เติ้ด  มันมองแม่ 
แล้วมันก็มองไปที่พัดลมบนเพดาน   มันเห่าพัดลม  อยู่หลายครั้ง   มันคงอยากให้แม่ช่วยเปิดพัดลม ละมั้ง…แม่ตื่นเต้นกับความแสนรู้ของมัน
                          หมาที่บ้านฉันเป็นหมาใจดี ไม่ดุเลย มันก็เห่านะ  แต่พอเข้ามาใกล้ๆ
มันก็จะกระดิกหางเข้าไปทำความรู้จักทันที…บางคนว่าบ้านนี้เลี้ยงหมาให้เสียหมา แต่ฉันว่าเป็นเพราะ เราเลี้ยงมันด้วยความรัก ความเอาใจใส่มากกว่า มันเลยเป็นหมาอารมณ์ดี ช่วยรับแขก มันไม่เคยกัดใคร สักที…น่ารักทั้งสองตัวเลย.

    **** แม่ฉันโทรมาบอกว่า เจ้าเติ้ด ตายซะแล้วล่ะ... รถทับแบนติดถนนเลย กลับไปบ้านเที่ยวนี้
คงไม่ได้เจอมันอีกแล้วล่ะ...แง..ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com