Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

คนที่ไม่เหมือนใคร

Ishihara Masaya : เขียน  miyavivid@hotmail.com

ความรู้สึกของคนๆหนึ่งที่จะรู้สึกได้เพราะมีคนๆนี้อยู่บนโลก--
หลายครั้งหลายทีที่เกิดมาแล้วมีความรู้สึกที่ว่า เกลียดขี้หน้าคนนั้น
เกลียดขี้หน้าคนนี้ แต่ก็ไม่เคยเลยที่จะแสดงออกให้เห็นอย่างโจ่งแจ้ง
อาจจะเป็นเพราะไม่ใช่คนที่ชอบสร้างศัตรูก็ได้ และในอีกด้านนึง
ก็มีความรู้สึกที่ว่าชอบคนๆโน้น ชอบคนๆนี้ แต่ก็ยากที่จะบอกความรู้สึกออกไปอยู่ดี
ถามจริงเถอะ มีอะไรที่ได้มาง่ายๆ แล้วเกิดความภาคภูมิใจบ้างไหม
เมื่อมีนายเกิดขึ้นมาบนโลก อย่างแรกเลยคือนายต้องใช้ชีวิตสักเท่าไร
นายต้องมุ่งมั่นมาสักกี่แรงใจเพื่อจะได้มาซึ่งวันนี้
ทั้งที่มันมีหลายหนทางของอนาคตที่นายอาจจะต้องเจอ มันอาจจะไม่มีความสุขเสมอไป
แต่กับหนทางที่นายได้เลือกมันเองแล้ว นายตัดสินใจด้วยตัวเองแล้ว
มันก็จะไม่ยากเลยที่นายจะพยายามให้ได้มาซึ่งความจริงของตัวนายเอง
อย่าทำอะไรที่ขัดกับตัวเองเลย--


เข้าใจยากจังเลยนะนายน่ะ การแสดงออก การพูดจามันขัดกับตัวนายทั้งนั้นเลยไม่ใช่เหรอ
แต่นายก็มีบุคลิกอีกด้านนึงแฝงอยู่
บุคลิกของส่วนลึกของจิตใจนายที่นายอาจจะเผยออกมาเมื่อไรก็ได้ ทุกคนรอดูอยู่
นายต้องสำเร็จ ความคิดของนายทำให้ฉันคิดว่า นายไม่ใช่ใคร นายคือคนๆเดียว
และนายคือคนที่ฉันรัก--

 


ไม่ว่าความรู้สึกที่มีต่อนายมันจะเท่าไร มันจะมากแค่ไหนจนนายรับไม่ได้
มันก็จะไม่มีวันหมดไป ไม่ใช่แค่นายที่ฉันได้เรียนรู้ แต่คนรอบข้างก็เป็นเรื่องสำคัญ
ทุกคนล้วนสำคัญทั้งสิ้น แต่นายสำคัญที่สุด ไม่ได้ชอบนายที่นายเป็นทุกอย่าง
ไม่มีใครเข้าใจ เพราะนายคือหนึ่งเดียวบนโลกนี้ที่จะมีแค่นายเท่านั้นเป็นได้
นายไม่ใช่ของใคร นายเป็นของตัวนายเอง ทุกคนล้วนสำคัญ แต่นายสำคัญที่สุด--
กี่ครั้งแล้วที่เห็นนายมีความสุข ถามตัวเองนายเคยทุกข์บ้างไหม
ชีวิตของนายจะทุกข์ให้ใครเห็นได้ นายไม่อยากทุกข์ ไม่อยากเดือดเนื้อร้อนใจใดๆทั้งสิ้น
มันขัดกับความจริง อย่าได้ทำอะไรเกินเลย ไม่ว่าความสุขจะอยู่ที่ไหน
นายก็จะยังร้องเพลงกับชีวิตตัวเองได้เสมอ ให้ลมหายใจอุ่นๆของนายเสมอภาคกับคนอื่นๆ
แต่นายสำคัญที่สุด นายสำคัญที่สุด--


คนที่ไม่เหมือนใคร ไม่ใช่เพราะแปลกประหลาดอะไร แต่เป็นอะไรที่ไม่ประหลาดเลย
คนเราย่อมไม่เหมือนกัน และไม่เหมือนใคร เอกลักษณ์ที่แตกต่าง ชีวิตที่แตกต่าง
จะใช้ชีวิตยังไงนะ ถ้าหากโลกนี้มีความเสมอภาคก็น่าจะดี ถึงวันนั้นจริง
ฉันคงไม่ต้องมานั่งหดหู่เช่นนี้ ขอร้องกับชีวิตตัวเองที่เลือกไม่ได้
ขอเพียงให้นายลดลงมาอยู่ภาคพื้นดิน อย่าทำตัวสูงสง่า อย่าเด่นเกินไป กลัว กลัว--
จะร้องเพลงของนายสักกี่ร้อยครั้งพันเพลง ก็ไม่ทำให้นายมาอยู่ตรงนี้
ขอร้องกับเรื่องน่าหดหู่ ความเสมอภาค น่าละอายที่มันไม่มีจริงอยู่บนโลกนี้
ทั้งเกลียดและกลัว น่าใจหายกับข้อความเลี่ยนๆ เบื่อกับโลกอันว่างเปล่า
เรื่องราวอันสุดแสนจะไร้สาระที่ไม่มีใครเข้าใจ หดหู่ หดหู่อยู่กับตัวเอง ไม่มีใครเข้าใจ
เพราะเป็นแบบนี้เลยไม่มีใครเข้าใจ แต่ทำไม ทำไมต้องเข้าใจคนอื่นๆ เบื่อเหลือเกิน--
จะเริ่มละนะ เพราะมีนายอยู่บนโลกนี้ เลยทำให้ชีวิตฉันเป็นแบบนี้
จมอยู่กับความจริงอันไร้สาระ ความคิดฟุ้งเฟ้อน่าเบื่อ เรื่องจินตนาการน่าหมั่นไส้
ไม่มีใครเข้าใจกับชีวิตอันน่าหดหู่อยู่ตลอดเวลา นึกหาคำใดมาอีกก็นึกไม่ออก อยากทำอะไร
ความคิดมากมายผุดขึ้นมา แต่ไม่สามารถลงมือ ที่ใดบ้างจะมีความเข้าใจ
โลกแห่งความจริงน่าเบื่อ แต่ความคิดก็มีอยู่แค่นี้ เมื่อไรจะเป็นผู้ใหญ่ เพราะนาย
เพราะนายเพียงคนเดียว แต่กระนั้นก็พอใจที่ได้รักนายต่อไป
พอใจที่รู้จักนายเพียงข้างเดียว ทำไมต้องเกิดมาเป็นใครๆ ทำไมไม่เกิดมาเป็นของใคร
เรื่องเศร้าๆที่ไม่มีวันเข้าใจ และจะไม่เข้าใจต่อไปจนกว่าจะค้นพบทางออกของความจริง
ความจริงมีอยู่มากมาย แต่จะมีความฝันที่เป็นจริงเพียงหนึ่งเดียว ทั้งที่เลือกไม่ได้
แต่สามารถทำให้มันเป็นไปได้ ทำไมนะ โลกนี้ถึงได้ไม่เสมอภาคอย่างนี้
เนื่องด้วยความรู้สึกมีมากมายกว่านี้ แต่จะบอกอย่างไรให้ได้หมด มันจึงถูกเก็บไว้
อย่างนี้ บอกไม่ได้ และคงไม่ได้บอก จะบอกได้ยังไง ไม่มีใครเป็นแบบนี้ ไม่มีใครเข้าใจ
เข้าใจเพียงคนเดียว ขอโทษที-- 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com