Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

ศาสนา ลัทธิ ความเชื่อ นิกาย พิธีกรรม >>

มิลาเรปะ

แด่ เรชุงปะ ด้วยเมตตา

 ขอน้อมคารวะต่อคณาจารย์ทั้งปวง สมัยที่ท่านมิลาเรปะและศิษย์เอกเรชุงปะพร้อมด้วยท่านดริกอมเรปะ พำนักอาศัยอยู่ ณ แรมดินนามภู ศิษย์ทั้งสองของท่านได้ตีความหมายแห่งคำสอนของท่านนาโรปะและท่านเม็ดริปะ แตกต่างกัน ท่าน มิลาเรปะต้องเป็นผู้ชี้แนะเพื่อขจัดความเข้าใจที่ผิดพลาดให้

ท่านอาจารย์ผู้ทรงคุณอันประเสริฐย่อมสถิตอยู่เหนือเศียรเกล้าของอาตมาเสมอ
ความรู้แจ้งตระหนักชัดย่อมดำรงมั่นอยู่ในภายใน
ใครกันหนอที่จักสามารถสาธยายถึงสภาพที่ยิ่งกว่าสุขนี้ได้
เธอทั้งสองผู้ยังคงอ้อยอิ่งอยู่ภายใต้อิทธิพลร้อยรัดแห่งกรรม จงได้ฟังอาตมา
ถ้าเธอไม่อาจสามารถตระหนักชัดต่อสภาวะธรรมในภายในได้แล้วไซร้
การถกเถียงกันเอ็ดอึงด้วยเรื่องเกี่ยวกับความหมายอันแท้จริงแห่งพระธรรมคำสอน
ย่อมนำพาสู่การสั่งสมเพิ่มพูนความหยิ่งผยองลำพองตน

การขจัดทัศนะผิดๆทั้งมวลให้สูญสิ้นไป ซึ่งถูกเรียกขานว่า “ทัศนะแห่งอนันตภาวะ” นั้น
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองบรรดาเหตุผลและพระคัมภีร์ดอกหรือ?

การที่ไฟแห่งกิเลสตัณหาดับมอดสูญสลายลงไปในธรรมกาย ถูกเรียกขานว่าการปฏิบัติที่เป็นไปเอง นั้น
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองบรรดาหลักการพื้นฐานของการบำเพ็ญสมาธิภาวนาดอกหรือ?

ความบริสุทธิ์แห่งอายตะนะภายในทั้งหก ถูกเรียกขานว่าสภาพปัจจัตตังรู้เฉพาะตน นั้น
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองความอิสระเสรีจากความเป็นอนิจจังและอยู่เหนือกาลเวลาดอกหรือ?

ประสบการณ์แห่งปฏิเวธธรรมของความตระหนักชัดต่อสภาพที่ยิ่งกว่าสุขแห่งสุญตภาวะ
ซึ่งถูกเรียกขานว่าผลไม้อันหอมหวานแห่งพระธรรมคำสอน
ที่เป็นเสียงกระซิบภายในซึ่งสืบสานต่อกันมา
มิได้เป็นสง่าราศรีสำหรับพุทธสาวกที่รู้แจ้งต่ออริยสัจจธรรมทั้งสี่ประการดอกหรือ?

ศิลปะของการจุดประทีปอันสว่างไสวแห่งสุญตาธรรม
ซึ่งถูกเรียกขานว่าภาวะแห่งภูมิธรรมบนสัมมาอริยมรรค
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ซึ่งเป็นประจักษ์พยานถึงความถูกต้องในปฏิปทาที่กำลังบำเพ็ญดอกหรือ?

ความสำเร็จทางจิตอย่างบริบูรณ์สูงสุด ซึ่งถูกเรียกขานว่าการบรรลุสู่พุทธภาวะในอัตตภาพร่างกายนี้
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองถึงกายทั้งสี่แห่งพุทธะดอกหรือ?

ผู้ที่ครอบครองบรรดาคำแนะนำอันล้ำลึกแห่งเหตุผลและพระคัมภีร์
ซึ่งถูกเรียกขานว่าคุรุผู้สืบสานศาสนธรรม
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองถึงรูปธรรมแห่งความเมตตาและความกรุณาดอกหรือ?

บุคคลที่เต็มไปด้วยความเมตตาและความภักดีอันยิ่งใหญ่
ซึ่งถูกเรียกขานว่าสานุศิษย์ผู้มีพรสวรรค์
มิได้เป็นมงกุฏอันสง่างามของนักบวช
ที่ยืนยันรับรองถึงรูปธรรมแห่งบุญกุศลของความเคารพบูชาในองค์คุรุดอกหรือ?

บุคคลต้องเฝ้าสังเกตุดูดวงจิตของตนเองเพื่อก้าวล่วงความลังเลสงสัยทั้งมวล
เพื่อเพิ่มพูนความเจริญในธรรม บุคคลต้องพากเพียรปฏิบัติสมาธิภาวนา
บุคคลต้องบำเพ็ญให้บรรลุถึงความสำเร็จทางจิตอย่างบริบูรณ์สูงสุด

ความเต็มเปี่ยมสมบูรณ์แห่งดวงจิต คือการบรรลุถึงความจบกิจแห่งพรหมจรรย์
กายทั้งสี่แห่งพุทธะ คือของกำนัลและความตระหนักชัด
บุคคลผู้เข้าถึงสัจจธรรมอันเป็นเอกสภาวะเดียว ย่อมรู้แจ้งต่อสิ่งทั้งปวง

ท่านมิลาเรปะได้บอกเรชุงปะว่า บุคคลควรปฏิบัติดังต่อไปนี้

จงรับฟังอาตมาลูกเอ๋ย เจ้าเสขะบุคคลที่ยังต้องประคับประคองความรู้แจ้งสว่างไสวในภายใน
เธอสมควรจะได้เพิ่มพูนความรู้อีกหลายนัยยะดังต่อไปนี้ ว่า
คุรุของเธอผู้เต็มไปด้วยกุศลบารมีอันเป็นรูปธรรมแห่งพุทธะ คือธรรมกายในตัวมันเอง
เรชุงปะ เธอได้รับแรงบันดาลใจเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

เธอควรได้เล็งเห็นว่า คำแนะนำสั่งสอนแห่งอาจารย์ เป็นดุจดังน้ำอมฤตที่จะขจัดพิษร้ายทั้งปวง
โรคร้ายจากกิเลสนิวรณ์ทั้งห้าประการย่อมถูกเยียวยารักษา
เรชุงปะ เธอได้มีศรัทธาเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

การกระทำทั้งปวงของอาจารย์ คือการกระทำของนิรมานกายแห่งพุทธะ
เรชุงปะ เธอได้มีศรัทธาเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

ความคิดที่หลั่งไหลอยู่ในภายในซึ่งล้วนเกิดแต่อวิชชาสังขาร
คือความว่างเปล่าที่หาแก่นสารสาระอันใดมิได้เลย
แม้ว่ามันจะได้เกิดปรากฎขึ้นมา มันก็มิได้ดำรงอยู่อย่างแท้จริง
เธอสมควรจะได้ปลงศรัทธาลงไปโดยไม่สั่นคลอน
เรชุงปะ เธอได้รับแรงบันดาลใจเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

ความสุขสำราญที่เกิดมาแต่ความกำหนัดยินดีในสิ่งอันเป็นที่รักทั้งหลายทั้งปวงนั้น
ย่อมตกอยู่ใต้อำนาจแห่งความผันแปรไม่ยั่งยืนเป็นอนิจจัง
จงเข้าใจให้ได้เถิดว่า ในสังสารวัฏนั้น ไม่มีความผาสุกที่จีรังยั่งยืนแต่อย่างใด
เรชุงปะ เธอได้มีศรัทธาเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

รูปลักษณะสภาวะทั้งหลายทั้งปวงอันมีนัยยะเป็นอนันต์นั้น
ย่อมปรากฎขึ้นเพียงชั่วขณะและต้องสูญสลายไปในที่สุด
ไม่ได้ต่างอะไรกับสายน้ำที่กำลังไหลริน, ไม่ได้ต่างอะไรกับหมอกควัน,
และไม่ได้ต่างอะไรกับกับแสงสว่างในท้องฟ้า
จงได้ตระหนักเถิดว่า ความเบาสบายปราศจากความร้อนรนในชีวิตนั้น เป็นสิ่งหาได้ยากยิ่งนัก
เรชุงปะ เธอได้มีศรัทธาเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

ความจริงที่ว่าสรรพชีวิตบนโลกนี้จักต้องตาย เป็นความแน่นอนยิ่งนัก
ไม่มีการหลบหนีใดๆ ที่ฟันฝ่าจนรอดพ้นความตายไปได้
เรชุงปะ เธอได้มีศรัทธาเพิ่มพูนขึ้นบ้างหรือไม่หนอ?

วันหนึ่งท่านเรชุงปะได้รับนิมนต์ให้เข้าไปพำนักในหมู่บ้านเป็นการชั่วคราว เป็นเวลาเดียวกับที่สานุศิษย์ ทะเซเซ, กูจู, และคนอื่นๆ พากันมากราบเยี่ยมคารวะท่านมิลาเรปะ การที่ได้เห็นท่านมิลาเรปะมิได้ปกปิดอวัยวะเพศชายเอาไว้ ทำให้ต่างก็ไม่กล้าเข้าไปใกล้ชิดท่านนัก ในที่สุด ทะเซเซได้นำผ้าไปถวายเพื่อปกปิดส่วนที่เปลือยเปล่านั้น ผู้มาเยือนจึงได้โอกาสที่เข้ามารายล้อมใกล้ชิดท่าน และได้พากันอาราธนาให้ท่านปกปิดร่างกายเช่นเดียวกับบุคคลทั่วๆไป ท่านมิลาเรปะกลับลุกขึ้นยืนแสดงธรรมด้วยอาการที่ไม่สนใจกับผ้าคลุมที่หลุดล่วงลงอีก

ด้วยการออกจาริกธุดงค์ไปยังสถานที่ต่างๆมากมายตลอดช่วงเวลาอันยาวนาน
ทำให้อาตมามิได้ระลึกถึงดินแดนที่เป็นบ้านเกิดเมืองนอนของอาตมาอีกต่อไป
ด้วยการใช้ชีวิตนักบวชอยู่กับท่านอาจารย์
อาตมาจึงมิได้ระลึกถึงบรรดาวงศาคณาญาติของอาตมาอีกต่อไป
ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
โดยต่อเนื่องเป็นเวลายาวนานในกระท่อมหลังน้อย
อาตมาจึงละเลยต่อโลกธรรมและมิจฉาทิฐิทั้งปวง
การคลุกคลีกับสัตว์ป่าเป็นเวลานานๆ ทำให้อาตมาไม่พะวงกับสัตว์เลี้ยงเช่นวัวควาย แพะและแกะ
ด้วยการพำนักอยู่ในสถานที่อันสงบวิเวก
อาตมาจึงละเลยงานในบ้านเรือนและการวางท่าทางต่างๆด้วยอาการเสแสร้งในหมู่ผู้คน
ด้วยการเสพคุ้นกับความอิสระเสรี อาตมาจึงละเลยต่อความรู้สึกร่วมสมัยนิยมของชาวโลก
ด้วยการตระหนักชัดถึงอวิชชาสังขารที่ก่อให้เกิดบรรดาความคิดหลั่งไหลอยู่ในดวงใจ
อาตมาจึงไม่ใส่ใจที่จะปกปิดซ่อนเร้นสิ่งใด
ด้วยการปลุกเร้าเตโชธาตุอันเป็นไปในภายใน
อาตมาจึงมิค่อยจะได้สนใจกับเครื่องนุ่งห่มอันเป็นของภายนอก
ด้วยการเข้าถึงปรีชาญาณชนิดที่ทำให้ไม่กำหนดหมายแบ่งแยกคุณค่าของสิ่งใดๆอีกต่อไป
อาตมาจึงปราศจากซึ่งปวงมิจฉาทิฐิ
ด้วยการดำรงอยู่ในวิหารอันสว่างไสวแห่งความเป็นเอกสภาวะเดียวของสรรพสิ่ง
อาตมาจึงไม่ใส่ใจต่อเรื่องไร้สาระใดๆ
การเป็นอยู่ของอาตมาดังได้กล่าวแสดงมานี้
จะไม่ทำให้พวกเธอถือเป็นแนวทางที่สมควรปฏิบัติบำเพ็ญตามดอกหรือ?
อาตมาได้ถอดถอนความเห็นผิดในการแยกแยะคุณค่าของสิ่งต่างๆออกเป็นคู่ๆโดยสิ้นเชิง
ทำไมกันหนอ อาตมาจึงต้องใส่ใจกับกฏระเบียบประเพณีในสังคมของปุถุชนด้วย?
สำหรับอาตมา สัมมาญาณทัสสนะในภายใน ย่อมดำเนินไปด้วยตัวของมันเอง

กติการะเบียบแบบแผนของชาวโลกยุ่งเหยิงเกินไปสำหรับอาตมา
ชีวิตที่เรียบง่ายเป็นแนวทางที่อาตมาพอใจ
ความละอายในสิ่งที่ไม่น่าจะต้องละอาย ย่อมนำมาแต่ความชั่วร้าย
และยังทำให้เกิดการวางท่าเสแสร้งต่างๆติดตามมาอีกด้วย

ท่านเรชุงปะต้องหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนพำนักอยู่ตามบ้านต่างๆหลายบ้าน ด้วยไม่อาจขัดศรัทธาของญาติโยม เมื่อได้กลับคืนสู่ธุดงค์สถาน หลังจากที่ไปพำนักในหมู่บ้านเสียหลายวัน ท่านได้พบว่าท่านมิลาเรปะปิดประตูขังตัวเองอยู่ในห้อง จึงเข้าใจว่าท่านไม่พอใจที่ตนเองคลุกคลีอยู่ในหมู่บ้านนานเกินไป ท่านเรชุงปะได้กล่าวบทโศลกว่า

พระธรรมย่อมแทรกซึมอยู่ทุกแห่งหน ไม่มีความจำเป็นใดๆที่จะต้องตรวจตราอิทธิพลของดวงดาว
ผู้ที่ยังคอยดูฤกษยาม นับว่าอยู่ห่างไกลจากสัจจธรรม

การบรรลุถึงบรมธรรมสูงสุด ไม่เกี่ยวข้องกับคัมภีร์
ถ้ายังมีคำพูดอธิบายได้ นั่นไม่ใช่บรมธรรม

ในมหามุทราหรือสุญญตภาวะ ย่อมไม่มีการตอบรับหรือปฏิเสธ
แต่ถ้ายังมีอยู่อีก มันย่อมไม่ใช่สัญลักษณ์อันยิ่งใหญ่

ในสภาพที่ยิ่งกว่าสุข ย่อมไม่มีความมืดหรือสว่าง
แต่ถ้ายังมีอยู่อีก มันย่อมไม่ใช่ สภาพที่ยิ่งกว่าสุข

ในมัชฌิมาปฏิปทาอันยิ่งใหญ่ ย่อมไม่สามารถถูกอธิบายหรือให้คำจำกัดความได้
แต่ถ้ามันถูกอธิบายได้ มันย่อมไม่ใช่มัชฌิมาปฏิปทา

กระผม เรชุงปะ เพิ่งกลับมา คุณพ่อสบายดีหรือครับ?

ท่านมิลาเรปะนั่งอยู่เหนือประตู และกล่าวออกมาว่า

ไม่มีพุทธะในที่อื่นใดอีก นอกจากในดวงจิตของบุคคล
ไม่มีมรรคาใดที่จักนำพาดำเนินสู่การบรรลุธรรมได้โดยสะดวกรวดเร็วยิ่งไปกว่า สติปัฎฐานทั้งสี่
ไม่มีราคะ โทสะและโมหะในร่มเงาแห่งพระรัตนตรัย
ไม่มีประสบการณ์ใดจะยิ่งใหญ่และมีคุณค่ามากกว่าการบรรลุถึงสภาพที่ยิ่งกว่าสุขแห่งสุญญตภาวะ
ไม่มีความเมตตาใดที่สูงส่งเท่าของท่านอาจารย์ ซึ่งเป็นสรณะและสง่าราศรีของผู้คนทั้งปวง

ด้วยการปฏิบัติอย่างถูกต้องเท่านั้น ความผิดพลาดทั้งปวงที่ซุกซ่อนอยู่ภายในจึงถูกเปิดเผยออกมา
การตระหนักชัดอย่างสมบูรณ์ย่อมขจัดความลังเลสงสัยทั้งปวง
เมื่อความหยั่งรู้อันแน่นอนถูกทำให้บังเกิดขึ้น
ประสบการณ์และบทสรุปตัดสินก็งอกงามไพบูลย์
เมื่อความเมตตากรุณาอันไม่มีประมาณต่อปวงสรรพสัตว์บังเกิดขึ้นอย่างแท้จริง
บุคคลจึงสามารถช่วยเหลือผู้อื่นได้ ด้วยความเอื้ออาทร
ผู้ที่นับถือบูชาอาจารย์ของตนดังพระพุทธเจ้า ย่อมได้รับพลังยิ่งใหญ่แห่งพรชัยอันศักดิ์สิทธิ์

เรชุงปะ ถ้อยวลีที่เธอยกมาพรรณนา ช่างวิเศษจริงๆ
ถ้าเธอเข้าใจมัน เธอย่อมพบพระธรรม ณ ที่นั้น
ถ้าเธอไม่เข้าใจมัน คำกล่าวของเธอ ย่อมเป็นการพูดพล่ามที่ไร้สาระ

เรชุงปะ ลูกสบายดีหรือ? พ่อเฒ่าของเธอ สบายดี

ท่านมิลาเรปะเปิดประตูให้เรชุงปะเข้ามาในห้อง จากนั้นท่านได้กล่าวว่า “เราจะพักสักวัน และพูดจากัน อาตมาเห็นว่าเธอยังมีความทะยานอยากในโลกธรรมอยู่ เธอควรสละออกให้หมด และปลีกวิเวกอยู่ในขุนเขาเพื่อบำเพ็ญสมาธิภาวนา ณ บัดนี้จงฟัง”

ด้วยความกรุณาของท่านอาจารย์ อาตมาจึงสามารถพำนักอาศัยอยู่ตามป่าเขา
ขอพรชัยให้อาตมาได้ปฏิบัติบำเพ็ญอยู่ในสถานที่อันวิเวกตลอดไป

จงฟังอาตมาด้วยความตั้งใจ เรชุงปะ ผู้มีพรสวรรค์
เมื่อเธอพำนักอยู่ในสถานที่อันสงบวิเวก เธอจักต้องไม่ระลึกถึงคำนินทาว่าร้ายต่างๆโดยเด็ดขาด
เพราะมันจะก่ออวิชชาสังขารแห่งโทสะขึ้นมา
เมื่อปฏิบัติบำเพ็ญร่วมกับคุรุของเธอ จงหยุดคิดคำนึงถึงศาสนพิธีทั้งปวง
เพราะจะทำให้เธอยุ่งยากสับสน
เมื่อเธอได้อุทิศส่วนกุศลให้บรรดาอมนุษย์ จงอย่าได้หวังการช่วยเหลือใดๆเป็นการตอบแทน
ฉะนั้นตัวเธอจะกลายเป็นปีศาจไปเสียเอง
เมื่อเธอจดจ่ออยู่กับการบำเพ็ญสมาธิภาวนา จงเลิกข้องเกี่ยวกับผู้คนทั้งปวง
มิฉะนั้นเขาจะพากันเป็นอุปสรรคต่อการสละอุทิศตนของเธอ
เมื่อเธอกำลังบำเพ็ญตบะด้วยความทรหดอดทน จงอย่าได้ระลึกถึงเนื้อและเหล้าองุ่น
มิฉะนั้นเธอจะบังเกิดในภพแห่งเปรตวิสัย
เมื่อเธอปฏิบัติเข้าสู่ความตระหนักชัดอันเป็นเสียงกระซิบในภายใน จงได้วางคัมภีร์ลงเสีย
มิฉนั้นเธอจะออกนอกลู่นอกทาง
เมื่ออยู่เดียวดายในหุบเขา จงอย่าคิดที่จะหลบลี้หนีไปเสีย
มิฉนั้นความคิดชั่วร้ายจะก่อตัวขึ้นมา

ลูกเอ๋ย มันเป็นสิ่งที่ต้องอุตสาหะพยายามเพื่อพระธรรมอันศักดิ์สิทธิ์
มันเป็นงานหนักที่จะทำให้สามารถระงับความทุกข์ทรมานแห่งสังสารวัฏลงเสียได้
ลูกเอ๋ย ลูกผู้ปฏิญาณตนเป็นสานุศิษย์
จงให้บิดาของเธอได้ช่วยชี้นำเธอสู่การตรัสรู้อันแท้จริง
ให้อาตมาได้ช่วยเกื้อหนุนเธอสู่ความรู้แจ้งตระหนักชัดครั้งสุดท้าย
อันเป็นที่ซึ่งธรรมกายและบรรดารูปลักษณะสภาวะทั้งหลายทั้งปวง หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

การเทศนาของท่านมิลาเรปะ ได้เจาะลึกเข้าไปยังความผิดพลาดที่ซ่อนเร้นอยู่ในใจของท่านเรชุงปะ ทำให้เกิดความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณกับท่านเรชุงปะอย่างมากมาย ท่านก้มลงกราบอาจารย์ และกล่าวว่า

กระผมมีโอกาสได้ปฏิบัติธรรม ก็ด้วยอาศัยพรชัยของท่านอาจารย์
ความเมตตาของท่านอาจารย์ประทับลึกเป็นรอยพิมพ์ใจของกระผม
กระผมจากบิดามารดามา เพื่อความดีงาม
แม้ว่าจะจากบ้านมาแสนนานแล้ว กระผมก็ยังนึกถึงญาติมิตร ยังนึกถึงอาหาร เครื่องแต่งตัว และทรัพย์สมบัติ

กระผมมาใช้ชีวิตนักบวช พำนักอยู่ในถ้ำที่ห่างไกลจากความเย้ายวนของโลก
ความนึกคิดเกี่ยวกับการสมาคมและการได้รับสิ่งต่างๆ ยังอุบัติขึ้นในจิตใจของกระผม

สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของกระผม ณ บัดนี้ คือสมณะผู้บรรลุถึงบรมธรรม
กระผมได้ครอบครองคำแนะนำอันล้ำลึก
กระผมได้บำเพ็ญสมาธิภาวนามายาวนานและหนักหน่วง
กระผมก็ยังคงนึกถึงการได้พบคุรุองค์อื่นๆ เพื่อศึกษาเพิ่มเติม

กระผมพยายามจะรับใช้คุรุ
กระผมพยายามจะบรรลุถึงพุทธภาวะในอัตตภาพร่างกายนี้
กระผมพำนักอยู่ในสถานที่อันสงบสงัด
กระผมก็ยังนึกถึงการทำโน่นทำนี่

ท่านอาจารย์คุรุของกระผม ผู้เป็นแก่นสารสาระแห่งอมตธรรม ดุจดัง มหาสมณะดอจี ชาง
จงสวดอวยพรช่วยเหลือและเหนี่ยวรั้งลูกไว้ด้วยเถิด

เกี่ยวกับท่านมิลาเรปะ
ตำนานแห่งหุบเขาอัญมณีแดง
การจาริกธุดงค์สู่ ลาชิ
ธรรมลีลาแห่งเทศกาลหิมะโปรย
วิวาทะกับเจ้าแม่ผู้ชาญฉลาด
มณฑล รักม่า
วิหารเทียมฟ้า จันแพน
ธรรมปิติของสมณะ
ท่านมิลาเรปะ กับนกพิราบ
หุบเขา วัชชระ สีเทา
ภิกษุ เรชุงปะ
ข้อตักเตือนถึงโอกาสที่หาได้ยากในการปฏิบัติธรรม
การค้นหาธรรมชาติแห่งจิตของชายเลี้ยงแกะ
ธรรมคีตาแห่งความตระหนักชัด
การมุ่งสู่โพธิญาณของสตรีเพศ
ธรรมคีตา ณ ที่พักผู้เดินทาง
พาลชนที่กลายเป็นสาวก
การพบกันที่สายธารสีเงินยวง
นิมิตหมายแห่งพระธรรมจากไม้เท้า
ข้อชี้นำยี่สิบเอ็ดประการ
ภิกษุ กาชอนเรปะ
คำตักเตือนสำหรับท่าน ธัมมะวอนชู
การแสดงอิทธิปาฏิหาริย์ ณ ภูเขาหิมะดีซี
การบรรลุธรรมจักษุของท่าน เรชุงปะ
การกลับใจของชาวลัทธิ บอน ผู้กำลังจะตาย
แสดงธรรมกับหญิงสาวผู้ชาญฉลาด
นายพรานกับกวาง
พระราชาแห่ง เนปาล
เผชิญเจ้าแม่ ทเซรินมา
การกลับใจของเจ้าแม่ ทะเซรินมา
ข้อแนะนำเกี่ยวกับภาวะ สัมภเวสี
ทะเซรินมา กับการปฏิบัติสุญญตาธรรม
ข้อตักเตือนสำหรับท่าน ดอจี วอนชู
การพบกับท่าน ธรรมโพธิ
เผชิญนักปริยัติ
เยือนอินเดียครั้งที่สามของท่าน เรชุงปะ
ความตระหนักชัดของท่าน เมกอมเรปะ
สาลีอุยกับพระธรรม
เขาของตัวจามรี
การสำนึกผิดของ เรชุงปะ
ความที่ยิ่งกว่าสุข
ศิษย์เอก กัมโบปะ
นักปริยัติผู้กลับใจ
ธรรมปราโมทย์
แสดงอภิญญาจูงใจคน
รวมโศลกธรรมสั้นๆ
ธรรมเทศนาที่ภูผา บอนโบ้
แรงบันดาลใจ
ชินดอโมและเลซีบุม
แกะที่กำลังจะตาย
ธรรมคีตาแห่งการดื่ม
แด่ เรชุงปะ ด้วยเมตตา
เรชุงปะ สู่เมือง วู
พบท่าน ธัมปาสันจี
มิติแห่งสวรรค์
คำพยากรณ์แห่งเทพธิดา
คำตักเตือนคุณหมอ ยางงี
การจากไปของ เรชุงปะ
เรื่องราวของ ดราชิเซ
กัลยาณมิตร
ประจักษ์พยานแห่งการบรรลุธรรม
ปัจฉิมโอวาท
 

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com