แต่มาวันนี้เหตุการณ์ปกติเราๆก็จะได้เห็นเจ้านกพิราบเหล่านี้
ที่ท้องสนาม
หลวงอีกครั้งหนึ่ง
โดยส่วนตัวของเราแล้วชอบที่จะมามองดูเจ้านกพิราบหรือไม่ก็โปรย
เม็ดข้าวโพดให้มัน
เรารู้สึกว่านกพิราบที่นี่มันเชื่องดีดูมันไมค่อยกลัวคน
เท่าไหร่นัก
มันคงเชื่อใจว่าคนคงไม่ทำร้ายพวกมัน
นกพิราบเหล่านี้มีอิสระที่จะบินไปไหนก็ได้แต่มันกลับรักและเลือกที่นี่เป็นที่อาศัย
มันคงคิดว่าที่นี่ปลอดภัยสำหรับพวกมันมั้งและอีกอย่างอาหารการกินค่อนข้างสมบูรณ์ด้วย
วันนี้เรามานั่งดูเจ้านกพิราบอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับข้าวโพดหนึ่งถุงรอบๆ
ตัวเรามีนกพิราบ
เต็มไปหมดเราไม่เคยกลัวเชื้อโรคจากนกเหล่านี้แต่เรากลับคิดว่าถ้าเราเป็นอย่างพวก
เจ้านะ
เราคงไม่เลือกสถานที่แห่งนี้เป็นที่อาศัย
แต่เราจะบินท่องเที่ยวไปเรื่อยๆและเลือก
ที่ใดที่หนึ่งเป็นที่อาศัยแต่คงไม่เลือกเอาท่ามกลางเมืองหลวงที่วุ่นวาย
อยากบอกกับเจ้านกพิราบว่าเจ้าทำให้หลายคนมีรายได้จากการขายข้าวโพด
เจ้าทำให้ท้องสนามหลวงดูมีชีวิตเจ้าทำให้คนที่มาให้อาหารนกมีความสุขเจ้ากลายเป็น
ส่วนหนึ่งของท้องสนามหลวง
ใครจะคิดยังไงก็ช่างเถอะแต่สำหรับเราแล้ว
เราประหลาดใจมากกว่าว่าทำไม
นกพิราบถึงมีมากที่ท้องสนามหลวง
นกที่ได้ชื่อว่าเป็นตัวแทนแห่งเสรีภาพคงอยากมาอยู่
ใกล้ๆ
กับคนที่เคยเรียกร้องเสรีภาพใกล้ๆ
กับที่ถนน 14 ตุลา
ในธรรมศาสตร์คนกลุ่มหนึ่ง
ของที่นี่ก็เคยหายไปเหมือนกับพวกเจ้านั่นแหละ
เที่ยงคืนพอดี
7 พ.ย. 43
จาก เอิง
Date: 21/2/2002 9:15:30 |
