|
สายใยของชีวิต ก่อกำเนิดในกาย วันจะเป็นจะตาย |
รัก........ |
|
สายใยของชีวิต ก่อกำเนิดในกาย วันจะเป็นจะตาย |
| เสียเหลือเกิน..แต่ความสุขมันก้อไม่ได้อยู่กับนานนักหรอกแล้ววันที่ต้องเจ็บปวด ที่สุดก็ตามมา ไม่อยากจากก็ต้องจาก หัวใจเจ็บปวดที่สุด เสียงที่เคยได้ยินอ้อมกอดที่เคยสำผัส ไม่มีเหมือน วันเก่าๆอีกแล้ว รอยยิ้มไม่มีบนใบหน้าอีกแล้ว คงมีแต่น้ำตาเท่านั้นที่เป็นเพื่อนในยามเหงา ในยามคิดถึง อยากกลับไปกอด หอมแก้มกลมๆ ให้หายคิดถึง ก้อทำได้เพียงแค่คิด นานนะ กว่าเราจะได้เจอกัน นานเหลือเกิน ภาระหน้าที่ต้องกระทำ ทำให้แม่คนนี้ต้องจากลูกมา หัวใจแทบไม่เหลือเป็นหัวใจถ้าเสกให้หัวใจเป็นหินได้เราคงทำเป็นสิ่งแรก แต่มันทำอย่างนั้น ไม่ได้ความเจ็บปวดยังคงอยู่ เรายังคงมีน้ำตาอยู่ทุกวันในยามคิดถึง และจะยังคงเป็นอย่างนี้ ตลอดไป......รักเหลือเกิน... แม่ฟ้าเอง.. 16/02/2002 21:55 |
