บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]

[ ปิด ] ⇛ หน้าบ้าน ⇛ ห้องสมุด ⇛ ห้องร้อยบุปผา ⇛ ห้องนิจนิรันดร์ ⇛ หอพระไตร ⇛ สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องโลก ⇛ ชุมนุมจอมยุทธ ⇛ e-book ⇛ สมุดเยี่ยม

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

มรรคากระบี่ วิถีจอมยุทธ
sword.gif (1287 bytes)
โดย ปุถุชน wi_sdom@hotmail.com

นัยน์ตาราตรี (1)
sword.gif (1287 bytes)

มันอายุย่างยี่สิบห้าแต่สามารถก้าวขึ้นสู่แถวหน้าทำเนียบยุทธภพ
ฉายาจอมโจรคืนคัมภีร์...ชาวยุทธรู้จักกันดีทั่วบู๊ลิ้ม
นัยว่ามันขโมยแต่คัมภีร์ยุทธ...พอได้อ่านสิ้นสุดต้องรีบรุดส่งคืนเจ้าของ
อย่างอื่นมันไม่ขโมย...ต่อให้เป็นเพชรมีค่าควรเมืองวางอยู่ข้างๆคัมภีร์
ฟังว่ามันเป็นนักศึกษาผู้หนึ่ง...ที่คลั่งไคล้หลงไหลวิชาฝีมือเป็นอย่างยิ่ง
สติปัญญาความสามารถนับได้ว่าเป็นทารกอัจฉริยะผู้หนึ่ง

มันร่ำเรียนแตกฉานวิชาทุกแขนงสำเร็จได้ในเวลาอันรวดเร็ว
เมื่อไม่มีวิชาใดให้ร่ำเรียน...
มันจึงริอ่านขโมยคัมภีร์ของผู้อื่น
นับวันฝีมือของมันยิ่งรุดหน้ากล้าแข็งพิสดารสุดหยั่งคาด
ที่น่าแปลกเมื่อเผชิญหน้ากับผู้ใด...มันไม่คิดสู้ได้แต่หนีโดยถ่ายเดียว
ยามจวนตัวจำเป็นจริงๆเท่านั้นถึงได้สำแดงวิชาฝีมือที่แท้จริงออกมา
ผู้ที่เคยประมือกับมันล้วนบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า
วิชาฝีมือของมันได้รวบรวมปมเด่นของหลายสำนักเข้าด้วยกัน
อานุภาพจึงร้ายแรงลึกล้ำสุดบรรยาย...
แต่พอคู่ต่อสู้เพลี่ยงพล้ำล่าถอย
มันกลับใช้วิชาตัวเบาหลบหนีอันตรธานไปอย่างไร้ร่องรอย
ที่สำคัญ...ชั่วชีวิตมันไม่เคยลงมือฆ่าผู้ใด
เดือนเพ็ญกระจ่างฟ้า...ฉาบแสงเหลืองหล้าทาทาบเขางั่วซัว
มันปรากฏกายขึ้นอย่างเงียบงัน...
กระโดดไม่กี่ครั้งก็บรรลุถึงยอดเขา
ณ. ยอดเขามีวัดรกร้างว่างเปล่าไร้เงาของหลวงจีนอยู่วัดหนึ่ง
มันเสาะหาถึงสถานที่เยี่ยงนี้ทำใมกัน...
ที่มาย่อมมีวัตถุประสงค์แน่นอน
หลายวันมานี้มันสืบจนแน่ใจแล้วว่า...คัมภีร์มีค่าซุกซ่อนอยู่ที่นี่
วิชาฝีมือที่สาปสูญไร้ร่องรอยไปจากยุทธภพเกือบแปดสิบปี
วิชานัยน์ตาราตรี...
ผู้สำเร็จวิชานี้สามารถมองเห็นได้ในความมืด

มันสะกิดเท้าเบาๆแต่ร่างกลับโผพุ่งดุจเหิรบินละลิ่วลงหน้าหอพระไตร
เท้าเพิ่งสัมผัสพื้น...กลับปรากฎเสียงคนผู้หนึ่งขึ้น
อมิตตาพุทธ...วิชาตัวเบาที่ยอดเยี่ยมหนึ่งในแผ่นดินยากพบพาน
ร่างของมันชะงักตั้งท่าเตรียมพร้อมระแวดระวัง...แต่กลับไม่พบผู้ใด
แต่แล้วมันต้องตกใจสุดขีดด้านหลังของมันกลับปรากฏหลวงจีนรูปหนึ่งขึ้น
ยืนอยู่ในระยะกระชั้นชิดแทบเรียกได้ว่าหายใจก็สามารถได้ยิน
มันรีบกระโดดม้วนตัวตีลังกา...ครานี้ร่างพุ่งไปไกลกว่าหกสิบเซี๊ยะ
มองกลับมาไม่เห็นผู้ใด...แต่มันต้องตกใจเมื่อมีเสียงลมหายใจที่ริมใบหู
ครั้นหันกลับไปดูหลวงจีนยังคงยืนสงบนิ่งอยู่ด้านหลังมันเช่นเดิม
มันพยายามสลัดหลีกหนี...แต่หลวงจีนคล้ายดั่งภูติผีเงาตามตัว

หลวงจีนเฒ่า...เมื่อท่านดื้อดึงเช่นนี้ข้าพเจ้าขอล่วงเกินแล้ว
ปากมันเพิ่งเอ่ยวาจา...แต่หมัดขวาได้ต่อยออกไปล่วงหน้าก่อนแล้ว
หมัดเดียวที่ต่อยออกถึงกับผสานวิชาคงท้ง ง้อไบ๊และบ๊อเต็ก 3 สำนัก
เห็นเป็นหมัดอยู่ชัดๆครั้นใกล้จุดหมายนิ้วมือพลันคลายกางออก
กลายเป็นวิชากรงเล็บพญาอินทรีย์อันลือลั่นของบู๊ตึง
วิทยายุทธของมันที่ใช้ออก...ยิ่งมายิ่งล้ำลึกพิศดาร
รากฐานของแต่ละสำนักล้วนมีจุดเน้นกำเนิดที่แตกต่างกัน
ผู้ที่สามารถผนึกหลอมรวมแล้วใช้ออกอย่างกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว
นับว่าในรอบพันปี...อัจฉริยะเช่นนี้จึงจะเกิดมีขึ้นหนี่งคน
มันต่อยตีไปถึงสามสิบแปดกระบวนล้วนพลิกแพลงแปรเปลื่ยน
แต่หลวงจีนยังคงหลุบตาต่ำคล้ายกำลังหลับใหลก็มิปาน
เพียงเอี้ยวตัวไขว้ขาสลับเท้า...ก็สามารถหลบหลีกได้อย่างปลอดโปร่ง

เพ้ย..เจ้าหลวงจีนบ้า...ท่านเข้าไปนั่งอยู่ในหัวใจเราตั้งแต่เมื่อใด
ความเคลื่อนไหวของเราจึงถูกท่านคำนวณกำหนดรู้ไว้ล่วงหน้า
หมัดเท้าเข่าศอกจึงไม่อาจระคายแม้เพียงจีวรท่าน
หลวงจีนนั่งลงขัดสมาธิ...ศีลข้อห้ามลักทรัพย์ประสกพึงสำรวม
ทันใดนั้น...มันอาศัยช่วงจังหวะนี้จู่โจมเข้าหาหลวงจีนอย่างรวดเร็ว
ดรรชนีจี้สกัดจุดครานี้คล้ายประสบผล...ขณะห่างจากหลวงจีนไม่ถึงองคุลี
หลวงจีนก็ไม่ได้หลบหลีกดั่งกาลก่อน...แต่มันกลับชะงักยั้งมือไว้ไมตรี
อมิตตาพุทธ..พื้นฐานจิตใจของประสกนับว่าเป็นคนดีมีเมตตา
มิเสียทีที่อาตมาปล่อยข่าวว่าสถานที่นี้ซ่อนคัมภีร์นัยน์ตาราตรีไว้

มันตะลึงลานอยู่กับที่...หรือนี่คือหลุมพรางกับดักที่ขุดรอมันอยู่
หากคัมภีร์ไม่มีอยู่จริงหลวงจีนท่าน...ใยไม่ใช่มุสาวาจาแล้ว
ผู้ทรงศีลไหนเลยมุสาได้...คัมภีร์นัยน์ตาราตรีอยู่ ณ. สถานที่นี้จริง
อาตมาเฝ้าเก็บรักษารอผู้มีวาสนา...นำมันไปครอบครอง
หลวงจีนไร้นามผู้นี้ฝีมือลึกล้ำสุดหยั่งคาด...ซ่อนคมดั่งมังกรเทพยดา
คิดขโมยคัมภีร์ครั้งนี้คงยากเย็นแสนเข็ญยิ่งกว่าย่องเข้าวังหลวง
คนเรายามคลั่งไคล้หลงใหลกับสิ่งใดนับว่ามันสามารถกระทำได้ทุกอย่าง

คาดไม่ถึง..จอมโจรผู้โด่งดังกลับคุกเข่าโขกศรีษะลงต่อหน้าหลวงจีน
หรือว่ามันเสียสติ...มันถึงกับอ้อนวอนร้องขอหลวงจีนเพื่ออ่านคัมภีร์
ได้โปรดเถอะข้าพเจ้าเพียงหยิบยืมอ่านแค่หนึ่งชั่วยามแล้วส่งคืน
หากหลวงจีนมีเมตตา...ข้าพเจ้าพร้อมยอมรับทุกเงื่อนไขจากท่าน
ได้...หลวงจีนที่เห็นนั่งสมาธิอยู่ชัดๆ บัดนี้ร่างได้เคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว
มันรู้สึกเจ็บแปลบตามจุดชีพจรที่สำคัญทั่วร่างกาย

หลวงจีนท่านบ้าแล้ว...ท่านทำลายพลังยุทธที่เราอุตส่าห์ฝึกฝนมาชั่วชีวิต!!!

sword.gif (1287 bytes)
.......ปุถุชน

จอมยุทธไก่ป่า (1)
จอมยุทธไก่ป่า (2) ตอน หล่อหลอมกับธรรมชาติ
จอมยุทธไก่ป่า (3) ตอน....ความแค้น
ปีศาจโลกไม่ลืม
มนุษย์ผู้โชคดี
สหายแห่งหังโจ
นัยน์ตาราตรี (1)
นัยน์ตาราตรี (ตอนจบ)

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

บ้านจอมยุทธ [เมนูหลัก]


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา สรรพคุณ : แก้โง่คำแนะนำ : ควรเก็บไว้ใน Favorite หรือ ตั้งเป็นหน้าแรก | วัตถุประสงค์ |นโยบายความเป็นส่วนตัว | ติดต่อเว็บมาสเตอร์ : baanjomyut@yahoo.com : facebook