สิ่งทั้งหลายทั้งปวงสำคัญที่ใจ ใจประเสริฐสุด สำเร็จมาจากใจ
ถ้าใจไม่ดี การทำการพูด ก็พลอยไม่ดีไปด้วย เพราะความไม่ดีนั้นเป็นเหตุ
ความทุกข์ก็ติดตามมา เหมือนล้อเกวียน หมุนตามรอยเท้าโค.
พุทธพจน์
ความโกรธ รากเหง้าของความโกรธ มาจากโทสะ โทสะที่แปลว่า ความประทุษร้ายแห่งใจ
ขยายความว่า อารมณ์ที่เข้ามากระทบจิตใจเรานั้น เราไม่ชอบใจโดยประการทั้งปวง แน่นอนโทสะ
ไม่ใช่สิ่งที่ดีงาม..และมีส่วนทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนไปด้วยอำนาจนี้
คุณเชื่อไหมว่า
ชีวิตของบุคคลหลายคนที่เกิดมาบนโลกใบนี้ต้องดับดิ้นไปด้วยอำนาจโทสะนั้นมากมาย
ผมไม่อาจจะบรรยายโทษของโทสะได้หมดเพียงหน้ากระดาษเดียวหรอก เพียงแค่อยากจะบอกว่า
ถ้าเราไม่ชอบใจสิ่งใด ก็จงพยายามอย่าทำสิ่งนั้นกับใคร ๆ ซึ่งสำนวนไทยเรียกกันว่า
เอาใจเขามาใส่ใจเรา หลากหลายเรื่องราวที่ก่อเกิดบนโลกใบนี้มีความขัดแย้งกันทั้งนั้น
ความโกรธก็เป็นความขัดแย้งชนิดหนึ่ง
แต่โดยมากแล้วความโกรธมักจะเป็นความขัดแย้งที่นำไปสู่บทสรุปที่ไม่ค่อยจะเข้าท่าเท่าใดนัก..
อยากเห็นโลกสงบสุขไหม ? ผมเคยถามตัวเอง แค่ถาม เพียงแค่ถาม คุณเคยถามคำถามนี้ไหม
สุดท้ายคำตอบที่ได้ก็ไม่ต่างอะไรกับสายลมที่พัดผ่าน
ตราบใดก็ตามที่มนุษย์เรานั้นยังมีความโกรธเกลียด เคียดแค้นกันอยู่ไม่เว้นแต่ละวัน
ผมเคยได้ยินผู้ใหญ่ให้คติเตือนใจ ไม่รู้จะโกรธจะเกลียดกันไปทำไม
ไม่ถึงร้อยปีเราก็ตายจากกันไปแล้ว
ผมเพียงอยากจะบอกว่า ความโกรธนี้ เราสามารถควบคุมมันได้
ด้วยการมองให้เห็นซึ่งโทษที่แท้จริงของมัน
เมื่อมองเห็นโทษก็จะเกิดความรู้สึกที่ว่าไม่อยากจะให้มันเข้ามามีบทบาทในชีวิต
ซึ่งแน่นอน จะต้องใช้เวลายาวนานพอสมควร ในการที่จะกระทำเช่นนั้นได้
ใจที่มองโลกตามความเป็นจริงเท่านั้นที่สามารถจะควบคุมความโกรธ
ซึ่งเกิดจากการกระทบกระทั่งการไม่ใส่ใจ คือ การไม่เก็บคำพูดหรือการกระทำของผู้ซึ่ง
แสดงความโกรธแค้นเคืองแก่เรามาคิดก็เป็นวิธีการหนึ่ง ภาษาทางพระพุทธศาสนาเรียกว่า
ไม่ยินดียินร้ายเมื่อพิจารณาโดยถ่องแท้แล้ว ใจเท่านั้น ที่เป็นจุดกำเนิด หรือเหตุให้เกิดเรื่องราว
ถ้าเราสามารถควบคุมจิตใจเราได้ ต่อให้โลกนี้แหลกสลายไปก็ไม่มีสิ่งใดคู่ควรให้เคียดแค้น.
สิ่งทั้งหลายทั้งปวงสำคัญที่ใจ ใจประเสริฐสุด สำเร็จมาจากใจ
ถ้าใจดี ใจผ่องใส การทำการพูดก็พลอยดีไปด้วย เพราะความดีนั้น
ความสุขก็ตามมา เหมือนเงาตามตน.
พุทธพจน์
|
ญาณิสสร : เขียน