สายฝน
กวีนิรนาม : เขียน mareech@chsaiyo.com

สายฝนหล่นพรั่งพรูสู่พื้นโลก
วิปโยกโศรกใจอาลัยหา
คิดถึงแต่หน้าสาวเศร้าเอกา
ปวดอุราหมองไหม้ใกล้ชีวาย
        ฝนยิ่งตกลงมาเหมือนฟ้ารั่ว
        ทุกถิ่นทั่วน้ำเจิ่งนองทุกคลองสาย
       น้ำไหลหลากพัดพาหินดินทราย
        ลงสู่สานธาราทุกนาที
อยากให้ฝนที่หล่นมาช่วยข้าฯบ้าง
ช่วยชะล้างเอาจิตใจที่หมองศรี
ให้ไหลลึกลงไปในวารี
จะได้มีแต่ความสุขทุกคืนวัน