ยามเมื่อลมพัดหวน
ไม้ไผ : เขียน  wrt2@hotmail.com

ความสุขที่ได้ดื่มด่ำ
ความเจ็บช้ำขมขื่น
ถ้าไม่เคยพบกับความขมขื่น
ไหนเลยจะรู้จักความสุขที่ดื่มด่ำ
มนุษย์ใฝ่หาความสุขทุกคน
บางคนสมหวัง บางคนกลับได้ตรงกันข้าม
ชีวิตที่มีรูปแบบซ้ำๆ กันทุกวัน
วันผ่าน เดือนผ่าน ปีผ่าน ซ้ำซากจำเจ
การเดินทางที่เป็นวงกลม ใครหนอที่ชอบวงกลม
เราชอบเส้นตรงมากกว่า เส้นตรงที่เดินไปเรื่อยเรื่อย
ไม่มีวันสิ้นสุด ไม่เดินทับรอยเดิม เส้นตรงที่ไม่โค้งงอ
ยามอยู่เหนือพสุธา สอดส่องสายตาไปรอบรอบ
กลับมองเห็นความเป็นไปมากมาย
ยามอย่บนพื้นพสุธา สอดส่องสายตาไปรอบรอบ
ก็มองเห็นความเป็นไปมากมาย
แต่วิสัยทัศน์ต่างกัน คล้ายกับก้อนหินก้อนใหญ่ในมือข้างซ้าย
เม็ดทรายเม็ดเล็กเล็กในมือข้างขวา
เจ้าเม็ดทรายน้อย ถึงแม้เจ้าจะเดินเตร็ดเตร่ไปตามชายทะเลหรือกลับเข้าห้อง
ก็ไม่มีใครสนใจเจ้าอยู่ดี
เพราะเจ้าคือเม็ดทรายน้อยบนหาดทราย
เจ้าจะมีค่าก็ต่อเมื่อเม็ดทรายก้อนน้อยพลัดถิ่นไปอยู่ ณ ที่ที่ไม่มีเม็ดทรายอื่น
เจ้ากลับกลายเป็นเม็ดทรายที่มีค่า สง่างาม น่ามองอะไรเช่นนี้
แต่เจ้าอย่าลืมล่ะว่า เจ้าก็ยังคงเป็นเช่นเม็ดทรายน้อยอยู่ดี
ไม่มีวันที่เจ้าจะเป็นก้อนหินขึ้นมาได้
แม้หัวใจเจ้าจะพองใหญ่เพียงใด
เจ้าก็ยังคงเป็นเม็ดทรายก้อนน้อยอยู่ดี